Mijn zoon

 

Nu gaat het over jij

Mijn zoon een deel van mij

Eigenlijk maakt het niet uit

Waar ik mij bevind, want ik weet dat je me altijd vindt

 

Ben nu 100 km ver van huis

Maar als jij bij me komt voelt het als ‘thuis’

Bewust een spelletje spelen

Met kaartjes, vragen en dobbelstenen

 

Het brengt ons dichter bij elkaar

Want onze emoties, gevoelens, verlangens

Onthullen we zo aan elkaar

 

Ieder ons eigen werkboekje

Soms smaakt het als een bitter koekje

Toch ’s avonds ben ik weer alleen

En jij 100 km van me heen

 

Dan lees ik in je werkboek

Het lijkt net alsof ik je gevoelens zoek

Verbaast me zeer hoe jij als 12-jarig kind

Zoveel van mijn verborgen gevoelens vindt

 

Het stemt me tevens ook vrolijk en blij

Geestelijk voel jij je vrij

Het gaat niet om wat een ander

Denkt of zegt

Wel dat je voelt,ervaart dat ik er voor je ben

Ook al gaat het nu slecht

 

Want zelfs deze muren verletten me niet

Om aandachtig naar je te luisteren

Je verborgen emoties te zien

Je hand in de mijne te voelen

Zelfs door alle omstandigheden en afstand

Kan dit niet bekoelen

 

Een gevoel dat mij nooit verlaat

Het gaat om jou en mij

Samen maakt dat WIJ

 

WIJ een gebundelde kracht

Die geeft ons die overheersende macht

Om alle teleurstelling, verdriet en pijn te doorstaan

Zodat snel de momenten van groot geluk

Vrolijkheid en blijheid aan de top zullen staan!

 

Want nu is bewezen dat we zelfs zonder woorden

Elkaar verstaan

Een bundeling van energierijke, individuele

Kracht

Hierdoor bezitten wij samen een wereldse macht.

 

 

Gedicht naar aanleiding van het werkboek ‘Mama woont even ergens anders’.